|
O Iwoniczu
Położenie i klimat
Iwonicz Zdrój położony
jest w południowo-wschodniej części województwa podkarpackiego w
powiecie krośnieńskim, ok. 80 km od Rzeszowa. Dzięki pięknemu
położeniu wśród zdrowych lasów, bijącym źródłem leczniczym
cieszy się dobrą opinią w kraju i za granicą. Iwonicz
posiada specyficzny klimat, który można określić jako klimat
dolin i kotlin śródgórskich. Jego cechą charakterystyczną
jest obniżona wilgotność powietrza spowodowana południowym
spływem z Przełęczy Dukielskiej. Spływ ten często przyjmuje
charakter wiatru fenowego. Umiarkowane wzniesienie (ok. 400-600
m n.p.m) powoduje, że ciśnienie atmosferyczne jest obniżone co
stanowi bodziec klimatyczny o pierwszorzędnym znaczeniu
biologicznym. Wpływa też na czystość powietrza oraz wzrost
natężenia promieniowania słonecznego. Iwonicz leżący na obszarze
największego nasłonecznienia i najmniejszego zachmurzenia w
Polsce jest idealnym miejscem, które działa uspakajająco,
orzeźwiająco i wzmacniająco.
Historia
Iwonicz Zdrój położony na wysokości ok.
410 m n.p.m. wśród porośniętych lasem jodłowo-bukowym wzgórz
Beskidu Niskiego, w dolinie potoku Iwonickiego, od lat przyciąga
uwagę kuracjuszy nie tylko z Polski, ale i z całej Europy.
Lecznicze walory występujących tutaj wód mineralnych opisał już
w 1578 roku Wojciech Oczko, nadworny medyk Stefana Batorego.
Wtedy też zaczęto zwracać uwagę na doskonały klimat uzdrowiska.
W XVII wieku zakład zdrojowy cieszył się dużą popularnością w
kraju i za granicą. O walorach leczniczych kurortu i jego
osobliwościach pisano w ówczesnej Europie przypisując wodom
mineralnym wręcz cudowne właściwości. W XVIII stuleciu w wyniku
ogólnego upadku kraju zmniejszyło się zainteresowanie starym
uzdrowiskiem, a z czasem Iwonicz popadł w całkowite zapomnienie.
Dynamiczny rozwój, który nastąpił w XIX wieku, zawdzięcza
Iwonicz swoim właścicielom - hrabiom Załuskim, którzy budując w
pięknym parku pierwszy zakład kąpielowy i pensjonaty nadali mu
charakter europejskiego kurortu.
W dwudziestoleciu międzywojennym Iwonicz stał się bardzo
popularny wśród bywalców "wód" i taki pozostał do dziś. Poddany
troskliwej opiece konserwatorskiej urzeka pięknem architektury
Starego Pałacu, Starych Łazienek, Pijalni Wód Mineralnych, Domu
Zdrojowego, Białego Orła i innych budynków. Równocześnie w
początku lat osiemdziesiątych oddano do użytku jeden z
najnowocześniejszych w Polsce Zakład Przyrodoleczniczy, który
stworzył możliwość korzystania z wszystkich rodzajów zabiegów
uzdrowiskowych. Obecnie corocznie leczy się i wypoczywa w
uzdrowisku około 50 tys. osób. Naturalnymi środkami leczniczymi
są wody mineralne i borowina. Źródła mineralne posiadają głównie
wody typu chlorkowo- wodorowęglanowo - sodowo - jodkowo -
bromkowe z zawartością wolnego dwutlenku węgla. Obok nich
występują słabo zmineralizowane wody siarczkowe. Wody używane są
do kuracji pitnej, kąpieli mineralnych i warzenia iwonickiej
soli jodkowo-bromowej. Borowina używana jest do okładów, kąpieli
i produkcji kostki borowinowej.
Zobacz też
|
|
